Relacja z pływania Venuską po Zalewie Wiślanym

     W końcu wchodzimy na wózek wraz z Niemcami w canoe-kajaku. Trochę denerwują widzowie z brzegu (autokar dowiózł właśnie niemieckich emerytów na statek) i kilkadziesiąt wycelowanych w nas aparatów fotograficznych. Przydałaby się tablica „zakaz fotografowania” :-) Stoimy zacumowani. Dajemy uroczysty sygnał gongiem. „Drużnik pociąga za linkę - sygnalizując maszyniście że można ruszać. Ruszamy. Znaczy rusza wózek a jacht po chwili. Podciągam jacht do przodu i układam tak, aby oparł się z leciutkim przechyłem na ściankę wózka. (Technika utrzymywania jachtu ok. 10 cm od burty wózka okazała się najlepsza - w momencie gdy kil spoczywa na belkach stanowiących dno wózka burta jachtu sama znajduje oparcie na belkach burty wózka, i cumy są w zasadzie niepotrzebne.)

      Porażająca w pochylni jest prostota i niezawodność zastosowanych rozwiązań.  <http://tiny.pl/qrj7> Budka dróżnika postawiona jest na „przegibku” pochylni tak że może on obserwować oba wózki. Łączność z maszynownią zapewnia stalowy drut podparty na kilku słupach, którego pociągnięcie uruchamia sygnalizację w maszynowni. No i napęd - energia spadającej wody.  Żadnych silników spalinowych czy elektrycznych. To trzeba zobaczyć, a najlepiej osobiście się „pochylić”  :-)

     Kanał i następna pochylnia. Bierzemy rodzinkę Niemców z canoe na hol. Po drodze zaprzyjaźniamy się trzaskamy parę fotek tej miłej rodzince (mąż + żona + córka ~8-10lat) wymieniamy się mailami. Pochylni jest pięć, technika pokonywania taka sama. Pierwsza i ostatnia (Buczyniec i Całuny) mają wózki z wyższymi burtami. Między Jeleniami i Całunami jest cywilizowana binduga, jednak nie zatrzymujemy się tam. Płyniemy przez Drużno (rezerwat) do Elbląga. Drużno to też niezapomniane przeżycie. Dość spore jezioro praktycznie całkowicie zarośnięte roślinami i pływającymi wyspami, praktycznie dywan z roślin. Raj dla ptaków i ornitologów. Jedynie oznakowany kanał żeglowny nie jest zarośnięty. (chyba że jakąś wysepkę zdryfuje na jego środek) Kilkakrotnie wyłączam silnik. Cisza. Absolutna Porażająca Cisza. Nie, nie taka bezdźwiękowa: słychać głosy przyrody:  ptaki, chlupanie. Ale dla uszu mieszkańca miasta jest to Absolutna Cisza  ...

Elbląg.

     Prawdziwy morski port. Kanał portowy robi wrażenie. Płynąc widać pięknie „stare” kamieniczki. Hmm ... budujące jest  że miasto nie jest plecami do wody i możemy oglądać nie tylko śmietniki i zaplecza magazynów :-) oby takich więcej. Przystań kajakowa pusta nie ma nikogo, płyniemy do harcerzy.  Cumujemy, ale stan pryszniców owocuje decyzją płyniemy dalej do „Wodnika”.  To cichy porcik, ale sanitariaty są OK. Sprzedają też piwo. Niestety nie ma żadnego baru czy restauracji. Wycieczka na piechotę do miasta zwiedzanie połączone z poszukiwaniem ... mięsa. Naprawdę ze dwie godziny szukaliśmy sklepu mięsnego, który sprzedawałby mięso a nie tylko wędliny.

Sprzedawczynie odsyłają nas od jednego do drugiego sklepu lub informują:  „nie prowadzimy”. Dopiero jedna, przyciśnięta pytaniem: „A gdzie Pani kupuje mięso” zeznała prawdę. :-)
Wypływamy tak że do mostu pontonowego docieramy o 1755. A, zgodnie z rozpiską most otwarty jest dla żeglugi między innymi 1700-1800. Dopływamy.  Zamknięty. Cholera, o co chodzi? A nie „otwarty” a „otwierany”! Szast-prast może 2 minuty minęły i dwóch facetów otwarło dla nas przeprawę. Kolejne dwie- trzy minuty - ruch kołowy przywrócony. Zapytali tylko o nazwę jachtu (nie ma jej namalowanej na burcie). Pewnie ich jakoś z paliwa rozliczaja bo most otwierany jest silnikiem spalinowym.

Nadbrzeże .

Wieczorem wchodzimy do Nadbrzeża. Pomost wprawdzie zniszczony ale wojskowy (bez munduru) wita nas miło. Pokazujemy fotki z Kulińskiego. Mała sensacja oglądają wszyscy: Komendant, jego kumple, obsługa baru: „To nasze Nadbrzeże!”, „Ale zarosło!”, „O, a baru nie było!”. Komendant - Krzysiek to ciekawy człowiek. Pytamy o opłatę: „Nie wiem czy wogóle od Was brać.” Pytamy o grila: „Nie ma problemu” i wydaje rozkaz swemu jedynemu żołnierzowi (drugiego puścił na urlop) aby grila rozpalił. Pytamy o możliwość noclegu (umówiliśmy się z dziadkami mego syna, że wioząc go na obóz nas odwiedzą): „Najwyżej dam im swój pokój”, Pytamy o możliwość nabycia ryby - wyciąga komórkę i dzwoni do rybaków. Rano daje nam świeżo wędzoną rybką i ... nie wie ile ona kosztuje.

Kanał od 1999 zarósł bardziej (Kuliński). Obecnie linia trzcin sięga do drewnianego, mocno sfatygowanego sztormem pomostu.

Piaski vel Nowa Karczma

Port - jak w Kulińskim. Spotykamy tu czterovenuskowy obóz poznany na Buczyńcu. Trochę mało miejsca - stajemy nie przy pomoście ale do kei u jego nasady. Pytam rybaka czy można: „nie ma sprawy”. Wieczorem rybka w restauracyjce. Rano scenka rodzajowa: „Oczekiwanie syna na powrót taty - rybaka” Synek ~8-10lat czekał na kei z mamą. Tata przywiózł jedną skrzynkę ryb. Czy to się opłaca?
Po śniadaniu idziemy na plażę na „drugą stronę” i spacerek do granicy (zawszeć to jakiś cel i atrakcja). Ludzi mało, pod samą granicą pojedyńcze golasy. Sami też się kąpiemy w Bałtyku mimo braku kąpielówek :-) Wracamy częściowo plażą a częściowo drogą, przez zabudowania Piasków. To już nie jest wieś rybacka to kurort morski! Na razie zabudowa trochę jarmarczna ale chyba mieszkańcy doszli do wniosku, że z turystyki można żyć, a ze skrzynki ryb - nie bardzo.

Tolkmicko

Wchodzimy tu tylko na chwilę po paliwo.

Frombork to dziura! Poza Wzgórzem Katedralnym i gniazdem smażalni tam nic nie ma.  Pytanie miejscowego o „centrum” i bankomat wywołało niepomierne zdziwienie!  Jednak seans w planetarium (też w katedrze) jest wart zobaczenia. Opłatę portową wnosi się ... na stacji PKP. No inna rzecz że do stacji z portu jest jakieś 200 m. Na stacji toalety. W porcie stoją także czyste Toj-tojki (3szt), i Toj-tojka-prysznic. Wprawdzie nas trochę postraszyli że kogoś pokopało ale w obliczu alternatywy „śmierdzieć - zaryzykować pokopanie” wybraliśmy to drugie :-) Ofiar nie było. Opłata portowa za Venus zł 4,10 (może 4,20zł). Wracamy z wycieczki (PKS) do Braniewa a tu przy jachcie kręci się dwóch takich i patrzą na SIZ-banderkę. Jeden w koszulce przyjemniaczków, drugi z SIZ-banderką. Cypis, Szczepan i Ania przypłynęli Hasipową Pianką odprawić się do Rosji. Trochę skołowani przygotowaniami:
Cypis banderki kurtuazyjne zdobywa/szyje/maluje, pakują się. Zdzwoniłem się z Panta_rei’em - przyjechał na rowerze nas odwiedzić (nano SIZ). Córka się trochę wynudziła. Umówiliśmy się na następny dzień. Wieczorkiem pośpiewaliśmy trochę z piankową załogą. Ambitnie chcieli odprawę na jak najwcześniej - trochę ich bosman (UM) wyprostował, a i miejscowi twierdzili że przed 1000 nie wyjdą. O 0800 stali już przy kei WOPików. Miejscowi się pomylili - wyszli ~0955 :-)

My wyszliśmy trochę później kierując się w stronę Pasłęki. Po drodze jeszcze Piankę obfotografowaliśmy, okrążając ich.

Pasłęka

Sławek dał nam dość precyzyjne wskazówki dotyczące wejścia w Pasłękę (rzekę). Trafiliśmy bez pudła  ale u samego ujścia widzimy sieci. Dziwne jakieś: zielone i czerwone chorągiewki mają? Ale Kolor chorągiewek to na zalewie kwestia przypadku: co tam rybakowi pod rękę wpadnie to za chorągiewkę robi (bywają np. białe w czerwone grochy). Z bliska dopiero okazało się że to jednak tor wyznaczony. Gdybyśmy wcześniej dysponowali tym <http://grota.mine.nu/sztrandek/pas.jpg> byłoby łatwiej, ale weszliśmy „wedle trzech buczków” (znaczy: żółtej kreski) :-) Raz przytarliśmy mieczem (specjalnie opuszczonym), na wejściu, gdzieś miedzy dwoma czerwonymi ze sławkowego rysunku. Zatrzymaliśmy się w „Domu Rybaka” na obiad. Pomościki małe, ale bezpieczne. W budynku sanitariaty, restauracja, hotel. Zimne piwo. Dobre flaczki. Po drugiej stronie plaża. Przyjemnie. Pożyczamy dwie deski i konstruujemy krzyżak, kładziemy maszt i ... hajda na Braniewo!

Braniewo

Pasłęka jest w 100% żeglowna. Szliśmy całą drogę z opuszczonym mieczem (ponad metr). Woda czysta. Nurt niezbyt wartki. Po godzinie - półtorej widzimy obiecany po prawej kościółek. Wędkarze i kąpiący się robią na nasz widok wielkie oczy - chyba poza kajakiem nie widzieli tu innych jednostek.  Po kilku minutach przepływamy pod mostkiem z dachem i stajemy przy eleganckiej betonowej kei w centrum Braniewa. Po chwili pojawia się Sławek z szampanem: Braniewo zdobyte!!!<Apel do J. Kulińskiego> Proszę wśród portów zalewu w następnym wydaniu ująć również Braniewo! I wykreślić z rozdziału „Naturalne miejsca schronienia” krytykę ujścia Pasłęki.

</Apel> Zostawiamy jacht przycumowany (o zgrozo!) do drzew i jedziemy do „stodółki” oglądać sławkowego Sztrandka. Piękna robota. Nie spodziewałem się takiej staranności wykonania! Ta precyzja jest porażająca!  Wracamy na jacht, okrętujemy Sławka, bierzemy na pokład jego rower i wędki i hajda na wyspę. Stajemy na pięknej plażyczce. Sławek mówi idziemy, to idziemy. Nasz przewodnik zaczyna grzebać w jakichś śmieciach na brzegu, o co chodzi? Po chwili pokazuje nam podniesiony bursztyn. Nie jakiś tam mikroskopijny okruszek ale kawałek tak z 1,5x1 cm. (później każdy z nas znajdzie własnoręcznie przynajmniej jeden kawałek). Zbieramy drzewo na ognisko. Sławek zarzuca wędki, oddając jedną „w czarter” Jackowi. No i właśnie Jacek wyciąga węgorza! Pieczemy go na ognisku. Jest pyszny! Jacek stwierdził: „Tak świeżej ryby to jeszcze nie jadłem!”. Moja załoga idzie spać a my gadamy ze Sławkiem do świtu. Przeżycia niezapomniane! Dzięki Sławku!

Suchacz

Na prawym brzegu wyrasta coś, co ma szansę wyrosnąć na marinę. Trochę straszą pływające pomosty wykonane z tego co było pod ręką, ale jest do czego zacumować (stoi tu 30 jachtów.  Na ładnie utrzymanym brzegu świetlica-hangar, jest toj-tojka. Nie ma  niestety prysznica. Z rozmowy z właścicielem wynika, że jest też zawiść rybaków. Mówił nam że na zorganizowane przez niego półkolonie dla miejscowej dzieciarnie (dofinansowane z czegoś-tam, więc opłata za turnus wynosiła 5zł) przyszła dwójka dzieci! Podczas naszej obecności była też  kontrola z UM: pomosty nie mają atestu PRS :-(

Kąty Rybackie

W „Barkasie” nie ma dwóch pomostów jak u Kulińskiego - jest jeden. Są prysznice! Troszkę dużo tu rodzajów dziłalności: żaglówki, port, rowery wodne, optymisty. Ale porcik dzięki temu żyje. Pakujemy się, koniec rejsu. :-(

link poglądowe:

<http://www.kulinski.sail-ho.pl/images/artykuly/20040829kuli/1.jpg>

--

pozdrawiam - Wojtek Bartoszyński